vimvipa 的个人资料ปลาอ้วนว่ายทวนน้ำใสไหลเย...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
ปลาอ้วนว่ายทวนน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลาอ้วน |
||||||
|
没有可用类别。
|
1月6日 เป้าหมาย
เค้าว่ากันว่าการเขียนจะช่วยเยียวยาจิตใจ
ช่วงนี้รู้สีกว่ากำลังยืนอยู่บนทางแยก ที่มองไม่เห็นแม้กระทั่งว่ามันมีกี่แยกกันแน่ ทำหยังกับวัยรุ่นเพิ่งจบไฮสคูล อยากไปท่องโลกซักปีก่อนเข้าม. เอ๋... นี่กูโตช้าหรือไงฟระ แต่ก็นะ นิสิต(เฉพาะ)ภาคนี้คงเข้าใจความรู้สึกนี้กันดี (แต่ไม่เครียดนะ สบายๆอยู่แล้วแน่นอน ไม่ต้องห่วง !)
มานั่งคิดจริงจังว่าเป้าหมายของชีวิตเราคืออะไร
จริงๆก็มีนะ แต่ก็ไม่ได้เจาะจงอะไร มันแค่... เป็นคนดีมีความสุข
แต่ดูเหมือนว่ามันจำเป็นจะต้องเจาะจงขึ้นเรื่อยๆแล้วหนะสิ
เพิ่งดูหนัง (อ่ะ เดี๋ยวนี้เราจะเรียกว่า ฝึกภาษาอังกฤษกันผ่านหนังดีกว่า อิอิ) เรื่อง ตัวละครตัวหนึ่งที่อายุอานามก็ปาไป 27แล้ว พูดว่า "I don't know what I'm gonna do with my life. I want a career that means lives liked you."
( จริงๆจำไม่ได้จริงๆหรอกว่าประโยคจริงๆมันคืออะไร เรียกว่าสกิลอังกฤษห่วยขึ้นเทพ เป็นCUมาร จำได้แต่ความหมาย)แบบว่าเค้าหมายถึงว่าอยากจะหาอาชีพที่เป็นทั้งชีวิต และเชื่อมั่นในมันได้ทั้งๆที่นายคนนี้สามารถขึ้นเป็นนายใหญ่ของสำนักพิมพ์ได้ในอายุเท่านี้ แต่สุดท้ายแล้วก็ด้วยปัจจัยหลายๆอย่างก็เลยไปค้นหาตัวเอง
ค้นหาตัวเอง...
ตอนม.ปลายนี่ไม่ได้คิดอะไรมากตอนเลือกทางเดินเลยนะ คิดว่า "ต้องมีสิ่งที่เราชอบอยู่ใน ID นี้แหละวะ"ก็มีนะ แต่ที่ไม่ใช่นี่ก็เยอะอยู่ ๕๕๕ ตอนนี้เหมือนไม่ค่อยอยากเรียนแล้วเลย อยากไปฝีกงาน หรือทำอย่างอื่นแล้วจะได้รู้ในสิ่งที่อยากรู้ ไม่ชอบธุรกิจ ไม่อยากเป็น SME ก็รู้นะว่าจบที่นี่ก็ควรทำประมาณนี้แหละ ไม่ได้ปฏิเสธมันมากหรอก แต่แค่ไม่อยากตั้งเป็นเป้าหมายชีวิตอ่ะแต่ถ้าเป็นนักวิชาการ นักวิชาชีพ ก็ต้องหาวิชาใส่ตัวมากกว่านี้ เป็นครูก็ต้องมีทุนทรัพย์หรือว่าทำงานสองจ๊อบ ซึ่งถ้าทำสองจ๊อบก็จะต้องไม่มีลูกให้เป็นภาระ(นอกจากผัวรวย) อ่า ไกลไปๆๆ
สิ่งที่สนใจในตอนนี้คงเป็นประมาณ exhibition/musuem design หรือว่าออกแบบบรรยากาศ theme design food design ฉากธีมละครเวที/หนัง ประวัติศาสตร์ ศาสนา การศึกษา แต่แบบเป็นอะไรที่สดๆใหม่ๆ ...กว้างไปเปล่าวะ ๕๕๕ แถมแต่ละอันเนี่ยช่องทางอาชีพในประเทศมีแต่แบบไส้แห้งทั้งนั้นเลย แบบที่คนไทยไม่ให้ความสำคัญ บ้านเรานี่ต้องหมอ วิศวะ นักร้อง นักธุรกิจ นักการเมือง เท่านั้นเนอะ ถึงจะรุ่ง หาผัวฝรั่งรวยๆ จะได้มีลูกน่ารักๆเป็นนางฟ้า แล้วก็ได้ทำงานต่างแดน ทำสิ่งที่อยากทำแล้วกัน ...
อ๊ะ !!! ได้เป้าหมายชีวิตที่ชัดเจนแล้ว ๕๕๕ตลกไปเรื่อยอ่ะ 11月26日 เป็นเด็กแนว“วันนี้ ผมไปที่สถานีรถไฟ แล้วได้รู้ว่าระยะห่างระหว่างทางรถไฟคือ 143.50 เซนติเมตร หรือเท่ากับ 4ฟุต 8.5 นิ้ว ทำไมถึงเป็นระยะที่งี่เง่าเช่นนี้ ผมจึงขอให้แฟนของผมช่วยหาเหตุผลให้ และนี่คือคำตอบ
ตอนแรกที่สร้างตู้รถไฟใหม่ๆพวกเข้าใช้เครื่องมือประเภทเดียวกับที่ใช้ทำรถม้า ทำไมล้อรถม้าถึงต้องห่างกันเท่านี้น่ะหรือก็เพราะถนนในสมัยก่อนถูกสร้างให้มีความกว้างเท่านี้ แล้วใครเป็นคนกำหนดว่าถนนต้องกว้างเท่านี้ เราก็ต้องย้อนกลับไปในอดีตที่นานมาแล้ว เมื่อชาวโรมัน นักสร้างถนนผู้ยิ่งใหญ่รุ่นแรกๆกำหนดให้เป็นอย่างนี้ เพราะอะไร ก็เพราะว่ารถที่ใช้ในสงครามต้องใช้ม้าสองตัวลาก และเมื่อเราม้าพันธุ์ที่ใช้ในสมัยก่อนนั้นสองตัววิ่งควบกันไป จะกินพื้นที่ 143.5 เซนติเมตร
ด้วยเหตุนี้ ระยะห่างของรางรถไฟที่เราเห็นในปัจจุบัน ที่รถไฟความเร็วสูงทันสมัยใช้กัน จึงถูกกำหนดโดยชาวโรมัน เพราะเมื่อมีผู้อพยพไปยังอเมริกาเพื่อสร้างรถไฟ พวกเขาไม่ถามว่าควรจะเปลี่ยนความกว้างหรือไม่ แต่กลับคงรูปแบบเดิมเอาไว้ ส่งผลไปจนถึงการสร้างกระสวยอวกาศ วิศวกรอเมริกันคิดว่าถังบรรจุเชื้อเพลิงควรจะกว้างกว่านี้ แต่เพราะมันผลิตในรัฐยูทาห์ซึ่งจะต้องขนส่งทางรถไฟไปยังสถานียานอวกาศในฟลอริดา หากถังกว้างกว่านี้จะผ่านอุโมงค์รถไฟไม่ได้ สรุปคือต้องกลับไปหาขนาดเดิมที่ชาวโรมันกำหนดเอาไว้ ...
...ยิ้มเข้าไว้เวลาถ่ายรูป วางรูปถ่ายในห้องโถงให้ทุกคนได้เห็น ตัดหญ้า เล่นกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเล่นกีฬา เพื่อให้อยู่ยงคงกระพัน หากเล่นกีฬาแล้วไม่ได้ผล ก็ให้ทำศัลยกรรมตกแต่ง แต่อย่าลืมเด็ดขาดว่า เมื่อมีกฎขึ้นมาก็ต้องเคารพกฎด้วย กฎนี้ใครเป็นคนสร้างหนะเหรอ ช่างมัน ไม่ต้องไปอยากรู้ เพราะว่ามันใช้ได้ตลอด แม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นด้วย”
---ทุกวันนี้เรามีชีวิตในโลกที่ถูกจัดระบบไว้อย่างดี เหมือนว่าเป็นสิ่งที่มั่นคง ยั่งยืน ไม่ผิดจากสิ่งที่ได้รับการบอกต่อๆกันว่า “ชีวิตแบบนี้ดีที่สุดแล้วสำหรับมนุษย์” จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาดำเนินชีวิตแบบนั้นต่อไป ---
คัดลอกจากหนังสือ “O Zahir” ตามรอยรัก โดย Paulo Coelho
หนังสือดีๆที่จะแนะนำให้ทุกคนที่อ่าน อ่านยากนิดหน่อยพอให้คิดลึกๆ แต่เขียนดีมาก อ่านได้ดังนี้ คืนนั้นเราก็เลยไม่ทำงานด้วยเหตุที่ว่า “การทำแบบมันทำให้กูมีความสุขตรงไหนวะ ทำไมต้องทำในสิ่งที่ไม่ใช่ และไม่นำไปสู่การค้นหาตัวเอง นี่...” จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือเล่มนี้ต่อ แทนที่จะนอนเร็วๆ ๕๕๕ บ้าบอเป็นที่สุด
(สุดท้ายแล้วก็หนีไม่พ้น ต้องตื่นมาทำตอนเช้า ๕๕๕) 10月29日 I will be active and vital.I will practice English and keep the money to study tofel.
I will go to study Chinese.
I will read newspaper at least 3 times per week
, the English ver. once a week
and the Business week website at least 5 mins everyday.
I will practice 3D program to make my work more professional.
I will do more jobs to collect my pocket money. I will learn cooking from my grandma when she come back from USA.
I will exercise everytime I can.
I will do meditation at least 2 times a week.
I will be more active and vital.
Goodbye the old me.
Live with patient , diligent and concentrate :D
ps. เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยนะ อิอิ
9月24日 Up แล้วโว้ยเชี่ย ไม่ได้อัพบล๊อกมากว่าครึ่งปีแล้ว ๕๕๕ ขอหลายเรื่องแล้วกัน นานๆทีจะมีอารมณ์
1 . N o d a m e C a n t a b i l e . . . เ ต็ ม ที่ !
วันนี้ดูซีรีย์ญี่ปุ่น Nodame Cantabile สร้างมาจากการ์ตูนเรื่องวุ่นรักนักดนตรีแหละ สนุกมากๆๆๆๆ แบบว่า ได้ข้อคิดดีๆเยอะมาก Cantabile แป้งบอกว่าแปลว่าด้นสดแหละ
มาจากการที่นางเอกเป็นคนที่ชอบเล่นโน้ตสด มั่วขึ้นมา
และคิดว่าก็ชั้นเล่นอย่างมีความสุขของชั้นนี่นา แบบของตัวเอง
(ทำให้คิดถึงตัวเองตอนปีหนึ่งถึงสามเล็กน้อย ๕๕๕)
แต่ด้วยเหตุการณ์หลายๆอย่าง ตอนหลังโนดาเมะก็หันมาชน
มีความสุขในดนตรีโดยการศึกษาเนื้อแท้จริงๆของมันอย่างจริงจัง
คนญี่ปุ่นนี่ เค้ามีความ"เต็มที่"อยู่ในสายเลือด โดยไม่ต้องมานั่งสอนเลยเนอะ กลับมานึกถึงบ้านเรา (กะตัวเองด้วย) นิดนึงก็เหนื่อย เบื่อและ จริงๆก็ยังไม่ได้ดีอะไรซักอย่าง แนะนำให้ไปหาดูกัน จริงๆแล้วมันตลกมากๆๆๆๆๆๆแหละ
อ่านการ์ตูนก่อนก็ได้ แต่หนังเจ๋งกว่า เพลงคลาสสิคเพราะสุดยอด เพราะน้ำตาซึม น่าทึ่งมากคนญี่ปุ่น ทั้งตัวละครอายุเท่าๆเราแต่ทุกคนมีเป้าหมายในชีวิต เอาจริงเอาจัง และทั้งที่คนจริงๆสร้างเรื่องยากๆออกมาเป็นหนังได้สมจริง แบบว่า เค้าให้นักแสดงไปฝึกคอนดักท์ ฝึกเปียโนแบบขั้นเทพชนิดคนปกติต้องฝึกเป็นสิบปี ทำให้เราเชื่อจริงๆได้ เจ๋งสุดๆ ดูเสร็จแล้วอยากหมกมุ่นกับสิ่งที่รักแบบสุดความสามารถ
ฝึกฝนให้ตัวเองเป็น "ของแท้" กะเค้าบ้าง คนมีพรสรรค์และแสวงทางดนตรีนี่เจ๋งดีจัง ชาตินี้ขอเป็นผู้สัมผัสดนตรีผ่านการฟังไปก่อนแล้วกัน 2 . พู ด ถึ ง เ รื่ อ ง อ น า ค ต
ช่วงนี้พวกเราพูดถึงเรื่องนี้กันเยอะเนอะ แต่ก็ได้เวลาแล้วนี่นา อยากคุยกะเพื่อนๆและอาจารย์มากกว่านี้อีกจัง เรียนมาสามปีครึ่ง พึ่งรู้ตัวว่าโง่มาก โง่จริงๆนะ แต่ก่อนก็คิดว่า เออ กูแค่โง่บางเรื่องแหละว้า เรื่องที่รู้ก็พอมี แต่ตอนนี้ เฮ้ย โง่จริงๆหวะ ดีไซน์นี่จริงๆใครๆก็เรียนได้ อ๊าก แถมจนอีก เออ เอาวะ แต่อาจารย์ตอบกลับมาอย่างล้ำลึก(พร้อมกระพริบตาถี่ๆ)ว่า คุณต้องคิดก่อนว่า คุณอยากมีชีวิตแบบไหน อาชีพอะไรแบบไหน สองสิ่งนันก็ควรจะซัพพอร์ทมัน อืม... ต้องคิดแล้วจริงๆอ่ะ แต่เรายังไม่แน่ใจเลย จะอยู่ให้รอดกะเซนส์ความงามที่น้อยนิด คงไปเรียนต่อ R&D
แต่กะว่าจะทำงานก่อนนะ ซักปีสองปี ต้องหาที่เตรียมตัวฝึกภาษา หาทุนกลับมาเป็นครู
มีใครรู้จักทีเรียนโทเฟลถูกๆบ้างปะ ๕๕๕ หรือมีใครอยากไปเรียนด้วยกันมะ
หาเพื่อนเรียนๆ ว่าแต่กว่าจะไปถึงโทเฟลตอนนี้อังกฤษง่อยชะมัดเลย
อยากเป็นแล้วเป็นได้เปล่าหว่า ฉลาด เก่ง ก็ไม่ใช่ นิสัยแบบที่บางทีเห็นอะไรแย่ๆ ก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ด่าว่า ก็คงไม่เหมาะ แต่คำว่า "ชั้นภูมิใจที่ได้สร้างคนให้เป็นคน ให้เค้าคิดอะไรเองเป็น และไม่ชั่วร้าย" นี่มันกินใจจนอยากจะเป็นอย่าง"ท่าน"บ้าง
คิดเด็กๆไปเปล่าวะ ๕๕๕ ปล.1 ขอบคุณพี่โน้กโหนกนะคะ ไว้เราคุยกันใหม่นะพี่ชาย
ปล.2 จะมีไฟแบบคืนนี้ไปได้อีกกี่น้ำว้า... ต้องมุ่งมั่นให้ถึงเป้าหมายสินะ อืมๆๆ ปล.3 แป้งแอมแพรวโอ๋ ที่รักปอ 6.3 ฯลฯ เราไม่มีปิดเทอมหวะ เสียใจชะมัด กะว่าจะขับรถพาพวกแกไปต่างจังหวัดนะเนี่ย(พ่อแม่ปล่อยให้ขับแล้ว) เซ็งเลย เอาเป็นว่านัดเป็นวันๆแล้วกันเนอะเดี๋ยวไปแน่นอน คิดถึงทุกคนจ้า
|
|||||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒
|
|
